Translation pending, please come back in a few weeks.

Het is niet mogelijk mensen ervan te overtuigen dat wij spirituele tweeslachtige wezens zijn, zowel man als vrouw, die les heb ik ondertussen wel geleerd. Zolang het over het mentale gaat – het vrouwelijke dus – hebben de meeste er wel oor voor. Wereldwijd vind je de dag van vandaag flink wat toehoorders om urenlang over ‘mindset’ en ‘mindfulness’ te praten. Het vrouwelijke dat zich helemaal op zichzelf concentreert. Maar als het over het mannelijke gaat – onze seksualiteit – kan je maar beter je mond houden. Het is nu uitgerekend deze mentaliteit die de schepper is van het Corona virus, het mentale dat domineert over het seksuele of vertaald, de dominante positie die het vrouwelijke aspect van ons inneemt en in conflict is met het mannelijke. Ieder is zijn eigen vrouw en man maar ook zijn eigen vader en moeder. Op de manier dat we onszelf behandelen, behandelen we ook anderen en laten we ons behandelen. Maar hoe vertel je dat aan mensen die slaaf geworden zijn van hun mentale en zich helemaal laten leven door ‘mindset’ en ‘mindfulness’ en zich volop in het vuur van de strijd bevinden. Hoe vertel je in tijden van oorlog aan beide vechtende partijen dat strijd nog nooit een conflict heeft beslecht en dat de enige oplossing is elkaar de hand te reiken en te leren met elkaar samen te leven ?

Wat er ook gebeurt in het leven, het heeft altijd een oorzaak, niets gebeurt zomaar. Willekeur en toevalligheid is iets dat niet bestaat, alles heeft zijn plaats, alles heeft een oorzaak. Zoals Einstein het uitdrukte : “God werpt niet met dobbelstenen.” Het is niet omdat er toevallig de één of andere chinees van een vleermuizensoep gegeten heeft dat nu de hele wereld gebukt gaat onder een besmettelijk virus, er is heel wat anders gaande op onze planeet, het zit allemaal anders in elkaar dan je denkt. Bovendien, waarom komt het uit China, waarom niet van het Amerikaanse continent, Afrika of Rusland, Europa ? Waarom kwam het niet tot leven toen een wetenschapper op Antarctica wat bevroren aarde aan zijn laars had dat ontdooide toen hij in zijn warme kajuit kwam en het virus wakker werd, zoals zich dat voordoet in de fantasie wereld van Hollywood ? Neen het kwam uitgerekend uit China.

Uitpluizen wat de oorzaak of reden is dat een gebeurtenis zich voordoet is over het algemeen onbegonnen werk, je komt in een doolhof terecht waar je niet meer uit komt. Het leven zit in elkaar verweven als een spaghetti knoop, zoek daar maar eens het begin of het einde in. Maar voor het Corona virus is het wel heel overduidelijk en als je het ziet is het heel schrijnende te merken dat mensen bewust de ander kant opkijken.

In het leven is alles onderworpen aan groei en groei kan zich enkel maar voordoen als er een zaadje wordt geplant. Zo is dat ook met het Corona virus, de mensheid heeft lang geleden het zaadje geplant en dit zaadje is tijdens de eeuwen uitgegroeid tot een kolos van een boom die nu onze maatschappij voorziet met de vruchten die het draagt.

Om het Corona virus te begrijpen moet we kijken naar wat het doet. Desalniettemin dat er wereldwijd reeds 2 miljoen mensen aan gestorven zijn is dit niet de werkelijke schade. In vergelijking met de totale wereldbevolking maken deze slachtoffers slechts een niet noemenswaardig percentage uit. De werkelijke schade daarentegen is astronomisch omvangrijker. Het contact met de medemens ligt compleet in de vernieling. Aanvaard het of niet, wij mensen zijn kudde dieren en hebben dat sociale contact met elkaar echt wel nodig, wat zal het resultaat zijn als ons dat gedurende lange tijd ontnomen wordt ?

Nu gaat het niet meer over een paar miljoen maar over het grootste deel van onze wereldbevolking die er bij betrokken is. Op zich wordt hiermee niet echt schade aangericht, dan enkel het gevoel van eenzaamheid dat versterkt, maar het is er wel de oorzaak van dat het op korte termijn helemaal fout gaat. Honderden miljoenen verliezen hun inkomen, gaan bankroet en komen regelrecht in de armoede terecht terwijl een handjevol miljardairs er nog rijker van worden. Verdraagzaamheid wordt behoorlijk op de proef gesteld, in een huwelijk waar geldgebrek is, is het oorlog, de vijandigheid onder elkaar neemt steeds meer toe. In tijden als deze ontdek je wel hoe laag mensen kunnen vallen, we worden er echt niet vrolijker van. Het zijn niet de mensen die vechten voor hun leven die de ergste slachtoffers zijn maar zij die vechten om het financieel te overleven. Net zowel grote ondernemingen als kleine handelszaken, van de grootste vliegtuig maatschappij tot de ober en serveerster in restaurant en café, de financiële strijd wordt geleverd op elk niveau door honderden miljoenen mensen wereldwijd.

De werkelijke schade die het virus wereldwijd aanricht is het ondermijnen van de financiële slagkracht en is het rechtstreekse gevolg van de distantiëring die het veroorzaakt of met andere woorden de sociale relatie met elkaar. We moeten dus in die richting op zoek naar de oorzaak en/of reden waarvoor het virus gebruikt werd dat doel te bereiken. Aan de schade die het virus aanzicht kunnen we duidelijk zien dat het als doel heeft de financiële of fysieke kracht – het mannelijke dus - te vernietigen.

Ergens in ons verleden is er het zaadje geplant om mensen uit elkaar te drijven en dat is heel, heel lang geleden. De eerste aanwijzing hiervoor vind ik terug ten tijden van Julius Caesar en die man heeft geleefd in de eerste eeuw voor Christus, het zaadje van het Coronavirus was al aan het kiemen zowat 2000 jaar geleden. Mijn leven is echter te kort om een overzicht te hebben over de totaliteit van de menselijke geschiedenis om zodoende besluiten te kunnen trekken, dus ik moet mij beperken tot mijn eigen leven en spreken uit eigen ervaringen en beginnen toen de Corona boom al de ouderdom van volwassenheid aan het bereiken was en dat was toen de vrouwen massaal de haard hebben verlaten om te gaan werken. Het taboe was doorbroken, de vrouw mocht ook werken en pleite was ze. Deze evolutie heeft zich voorgedaan tijdens de jaren zeventig en was daarbij ook het begin van het einde. De Corona boom was toen groot genoeg geworden om vruchten te kunnen voortbrengen.

Het land waarin ik woon en geboren ben – België – heeft dat echt wel geweten. Vrouwen werden financieel zelfstandig en lieten hun ware gezicht zien, ons land werd overspoeld met echtscheidingen. Mannen werden financieel tot op het bod uitgeperst om alimentatie te betalen voor hun en de kinderen met als moto; als je ze kan maken kan je er ook voor betalen alsof het enkel zijn schuld is dat er kinderen zijn en vrouwe Justitia stond natuurlijk altijd aan de kant van de vrouw. Kinderen groeiden verder op in ontwrichte gezinnen met op twee plaatsen een bed, de veilige plaats en thuishaven, die essentieel is voor ons tijdens onze eerste levensjaren, bestond voor velen niet meer en groeiden op met een ernstig gebrek aan eigenwaarde, geloof in zichzelf en het leven. Maar kinderen blijven geen kinderen en ook zij werden vader en moeder. Ze hebben nooit die warme thuis gekend en de relatie ouders/kinderen werd generatie na generatie steeds meer zakelijker. Wie de wieg schommelt, schommelt de wereld, wat je thuis hebt geleerd leer je ook je eigen kinderen.

Tijdens de jaren zeventig was ik een tiener en de stad waar ik woonde kende de ene discotheek na de andere en het krioelde er van de cinema zalen. Het centrum van de stad was de place-to-be in het WE als je jong was om andere jongeren te ontmoeten, met je liefje naar de cinema te gaan of als je alleen was op zoek naar een maatje. Ik hield ontzettend veel van dansen en je kon elk meisje in elke discotheek ten dans vragen, ze konden het allemaal, de ene al wat stijlvoller dan de andere. Maar toen kwamen de jaren tachtig en stilaan sloot de ene discotheek na de andere. Tot overmaat van ramp ging een belangrijke cinema holding failliet met als resultaat dat jong en oud na hun cinema bezoek niet meer gingen dansen of op restaurant gingen of relaxen in een rustige lounge genietend van een pianist of jazz bandje en als de jaren negentig er aan kwamen was mijn levendige stad dood.

De ontmoetingsplaatsen waar we als jongeren elkaar konden ontmoeten, waar meisjes ongeduldig rond de dansvloer stonden te wachten om door een jongen ten dans gevraagd te worden, waar jongens de moed uit hun schoenen probeerden te halen een leuk meisje te vragen, wachtend op een slow om elkaar dansend te omhelzen en probeerden te kussen, deze ontmoetingsplaatsen, deze dansgelegenheden verdwenen allemaal en mooie liedjes maakten plaats voor harde decibels en snelle praters die hun gif monotoon uiten. Muziek idolen die liedjes schreven over de liefde die je kon meezingen en waarop je kon dansen verdwenen, werden niet meer vervangen en maakte plaats voor ruige beats.

Vandaag de dag wordt er niet meer gedanst, dit sociale contact zag ik met de jaren verdwijnen. Meisjes en jongens dansen niet meer met elkaar, ze houden elkaars handen niet meer vast tijdens een jive, een wals, een tango of niet meer in elkaars armen tijdens een slow. Meisjes en jongens stonden steeds meer en meer in hun eentje te egotrippen op de dansvloer en als een jongen zich tot een meisje keerde draaide ze zich gewoon om.

Telkens als de wereld een nieuwe uitvinding krijgt verdwijnt er iets. Toen de fotografie er kwam verloren we de schilders. Vóór de fotografie waren schilders geen kunstenaars maar vakmensen. Net zoals een schrijnwerker, een bakker, slager of metser, beroepen waar je jaren voor nodig hebt meesterschap in te verwerven, zo kon je in elk noemenswaardig dorp wel een schildersatelier aantreffen om je te laten vereeuwigen met een schilderij of een landschapje of stilleven aan te kopen om je muur thuis te decoreren. Maar toen de fotografie er kwam was het veel goedkoper even snel een foto te maken dan een dure schilder te betalen en daar bovendien nog uren voor te moeten gaan poseren ook nog. Als je over veel geld beschikt vandaag ga dan maar eens op zoek naar iemand die nog kan tekenen of schilderen.

Iets soortgelijks hebben we moeten ervaren toen de computer er kwam. De computer heeft de muziek verkracht, elk liedje kan je nu gratis downloaden, muziek makers kunnen niet meer overleven. Als je een muziek schrijver was in de jaren zestig en zeventig en je kreeg het voor elkaar 10.000 singeltjes van je liedje te verkopen en elk weekeinde een optrede te doen dan kon je overleven. Muziek maken is een full time job, als je een dagtaak hebt en je moet je muziek enkel maar in je vrij tijd beoefenen dan kan je het wel vergeten. Als je vandaag een muziek maker bent kan je niet meer rond iTunes, je wordt genaaid door Apple en als je het red dat jouw liedje 10.000 downloads heeft kan je in het beste geval met het geld dat nog rest even langs de supermarkt lopen.

Iedereen die weet hoe een computer aan te zetten kan vandaag liedjes maken. Tunes, sounds en ritmes zijn standaard in elke muziek software aanwezig, het is maar een kwestie van samenvoegen en je ramt op een paar uur zo een beat in elkaar. Een intro, een outro of een fill-in, nieuwe sounds en ritmes, als je er flink wat geld tegenaan kunt gooien koop je het allemaal zo van het schap op het net. Er komen zelfs geen muziek instrumenten meer aan te pas, je moet zelfs niet eens meer weten wat een toonaard of een akkoord is en zo gebeurt het jammer genoeg dan ook. De componisten die dergelijke muziek maken kunnen niet eens een instrument bespelen en het ironisch wil dan nog dat ze succesvol zijn ook nog. Als je nog een componist bent die tot de uitstervend soort behoord en er uren aan gewerkt hebt je compositie mooi te doen klinken luisteren mensen er uiteindelijk naar op hun telefoon, je zou ze zo door de Wi-Fi trekken. De wereld geilt op drama en is niet meer geïnteresseerd aan schoonheid. Veel jongeren groeien op in ontwrichte en samengestelde gezinnen en gezinnen die helemaal geen gezinnen zijn maar homo samenstellingen. Dergelijke muziek sluit hier perfect op aan en ze vinden het ritme - dat steeds hetzelfde is - en dat toonloze monotone, heerlijk. Het toonloze monotone van hun eigen bestaan en een leef ritme dat elke dag hetzelfde is. Als je over dansen of meezingen praat kijken ze je met argus ogen aan: “waar heb jij het nu over, ga een wandelingetje maken.” De Coronaboom krijgt generatie na generatie steeds meer takken en bladeren.

De volgende generatie was het de schuld van de rokers en stelselmatig werden ze overal verboden. Op de werkvloer, in openbare plaatsen, in restaurants en uiteindelijk in cafés. Cafés, de enige plaats die ons nog restte, waar mensen sociaal contact met elkaar konden vinden, elkaar konden ontmoeten en nieuwe mensen konden leren kennen, ook al dansten we niet meer met elkaar, moesten hun deuren om financiële reden sluiten en we ruilden ze voor sociale media. Eenzaam zit nu iedereen achter computer of telefoon, hopend op een reactie. We kunnen niets meer van elkaar verdragen, we kunnen elkaar niet eens meer recht in de ogen kijken. Wat we ook zeggen of doen kan en zal tegen je gebruikt worden en het zijn nu uitgerekend de niet-rokers die de rokers doen roken en geen kip die dat weet.

En de laatste killer van het sociale leven is de opkomst van de mobiele telefonie en sociale netwerken. Ik denk niet dat het nodig is te vermelden hoe storend het is mensen in je omgeving te hebben die verslaaft zijn aan hun telefoon.

Uiteindelijk zijn we met ons allen zover uit elkaar gegroeid dat de sociale afstand effectief meetbaar is geworden : 1,5 meter.

In het hoofdstuk ‘Desoriëntatie van de polen’ had ik het over mother Shipton die dit voorspeld had 500 jaar geleden :

Then love shall die and marriage cease
And nations wane as babes decrease
And wives shall fondle cats and dogs
And men live much the same as hogs.


Echtgenotes knuffelen nog liever hun huisdieren dan hun man. Mother Shipton zag toen al dat het Corona zaadje een flinke boom aan het worden was die veel vruchten dragen zou.

Alles draait om de euro’s, de mens heeft geen waarde meer en daar was het ook allemaal om begonnen. Als de vrouw ook zou gaan werken zou er meer geld in het laadje komen en konden onze ouders en grootouders ook een autootje kopen, een wasmachine, een droogkast, een vaatwasser allemaal uitvindingen die het leven makkelijker maken zoals Mother Shipton het voorspelde:

Men walk beneath and over streams
Fulfilled shall be their wondrous dreams


De man was in zijn eentje niet in staat al dat geld bij elkaar te werken dus de oplossing lag voor de hand en dat was dat de vrouw ook mee uit werken zou gaan, maar deze medaille had duidelijk ook een keerzijde.

Als we terug kijken over de periode van de jaren zeventig tot vandaag zien we dat de Corona boom er telkens een tak bij krijgt. Telkens als de tijd er rijp voor was om de boom een scheut groter te laten groeien doet er zich iets voor zodat het groeiproces zich kan voltrekken:
  • Vrouwen verlaten de haard, kinderen kennen een onstabiele groei.
  • Dansgelegenheden verdwijnen, mensen dansen niet meer met elkaar.
  • Komst van de computer, muziek kent een dramatische evolutie.
  • Anti-rookwet dunt de cafés en restaurants nog verder uit.
  • Mobiele telefonie en sociale netwerken.
  • Het Corona virus.
Wij mensen hebben elkaars aanwezigheid nodig en in plaats van in je eentje thuis te zitten mengen we ons in de maatschappij. Om dat te kunnen zijn er plaatsen nodig waar we elkaar kunnen ontmoeten zoals verengingen maar zeker cafés en plaatsen waar we kunnen gaan dansen. Hoe maak je als jongen contact met een onbekend meisje ? Voor mij was de beste manier tijdens mijn jeugdjaren haar ten dans te vragen. Als je vroeger op café ging was je een sociaal iemand maar als je vandaag op café gaat ben je een alcoholieker. Cafés hoeven niet noodzakelijk die duistere biertenten te zijn maar kunnen ook familie zaken zijn waar je met je kinderen terecht kunt en waar ook de kinderen andere kinderen kunnen leren kennen. Plaatsen waar we elkaar kunnen ontmoeten en voor activiteiten en accommodaties zorgen voor jong en oud. Aan de kwaliteit van de horeca kan je het sociale leven meten. Als de zwaluwen vertrekken is dat geen goed signaal want dan komt de winter eraan. Als de cafés en muziek verdwijnen gaan we asociale en eenzame tijden tegemoet.

De Corona boom is in 2020 voor de eerste keer vruchten gaan dragen. Als we de boom nu nog verder laten groeien wordt hij zo groot dat hij al het zonnelicht zal wegnemen. De vraag is of er nog wel een weg terug is. De hele wereld is narcistisch geworden en met dergelijke mensen valt niet te praten, niemand is nog voor reden vatbaar, iedereen wordt geleefd door eigen belang en euro’s. Wil er een kans bestaan dat er een wil groeit om op zijn minst te willen luisteren - niet eens te vermelden om het tij te doen keren - dan zal het eerst nog vele erger moeten worden, de ellende is nog niet groot genoeg, we zitten nog maar één jaar in de strijd. Wij mensen zijn echt wel in staat flinke deuken te incasseren.

De vrouw voedt de man zijn krachten, als ze dat doet wordt ze door zijn krachten gedragen. Achter een groot man staat een grote vrouw, hoe treurig veel vrouwen deze uitspraak ook mogen vinden. Het is de vrouw die de man zijn krachten voedt waardoor hij sterk wordt en in staat is in zijn eentje al het geld bij elkaar te krijgen om welstellend voor zijn gezin te zorgen. Maar de vrouw heeft wel wat anders te doen dan haar man lief te hebben. Van het ogenblik een vrouw voor de eerste keer moeder wordt heeft de man in haar ogen nog maar één nut en dat is de rekeningen te betalen.

Het Corona virus valt de longen aan. Long kanker is een typische mannen ziekte maar borst kanker is een typische vrouwen ziekte. De allereerste voeding die wij allemaal als baby krijgen komt van mama. De natuur heeft het zo gewild en heeft haar daarvoor de borsten gegeven. Maar mama heeft uit eigenbelang de haard verlaten, de voeding van mama is giftig geworden. Met haar borsten stralen vrouwen hun liefde in de borstkas van hun man maar haar zachte liefdevolle en koesterende straling is radioactief geworden. Maar je kan een ander niet vernietigen zonder jezelf te vernietigen en onwetend vernietigt ze ook haar wapen, haar eigen borsten. De vrouw is het Noorden en de man is het Zuiden, maar het Westen is de vader en het Oosten de moeder en het virus komt uit het Oosten, het is mama die ons besmet.

Onze wereld heeft een decennia lange koude oorlog gekend tussen de Sovjet-Unie en de verenigde staten, Oost en West. De Sovjet-Unie kende een communistisch regime, een regime van totale alleenheerschappij, precies hetzelfde regime dat het mentale hanteert en ons ook op deze manier bemoederd. De muur in Berlijn werd gesloopt maar het is niet omdat een veldslag verloren is dat daarmee ook de oorlog verloren is ( Napoleon ) en de strijd keert onverminderd terug, alzij het op een ander slagveld.

Ook China is het Oosten en heeft ook een communistisch regime. De vrouw en moeder die het allemaal alleen voor het zeggen wil hebben, zij beslist. Een dergelijke mentaliteit van het mentale vernietigt de slagkracht van het fysieke met als gevolg dat een dergelijk regime zijn eigen financiële mogelijkheden ondermijnt en op termijn failliet gaat. De geschiedenis blijft zich maar herhalen en ook China gaat dezelfde weg op, voorlopig nog de rijkste natie maar zo zal het niet blijven.

Een bewijs hiervan is ook geleverd door de Oost Indische Company. Een Nederlandse onderneming die handel dreef met het verre Oosten en tijdens zijn top een handelswaarde had van – omgerekend naar vandaag - ruim 8 triljard euro. Ooit in onze geschiedenis de rijkste onderneming geweest waarvan het vermogen en macht tot op de dag van vandaag nooit meer geëvenaard is. Deze onderneming was zo enorm dat het zijn eigen leger had en politiek beleid, een natie in een natie. De geschiedenis van onze lage landen is te omslachtig om in deze te behandelen maar je vindt het in het hoofdstuk 'De Benelux' op deze site. Dit document had ik reeds in 2017 geschreven en gaat deze site eigelijk vooraf. In het kort kan ik voorlopig vermelden dat de eeuwenoude koude oorlog tussen Noord en Zuid, in onze landen, als gevolg had dat de Noordelijke Nederlanden zich afscheidde van de Zuidelijke Nederlanden in 1581. Kort daarop, tijdens de 17e eeuw, kende de Noordelijke Nederlanden een gouden eeuw en het succes van de Oost Indische Company. Maar door afstand te hebben gedaan van haar Zuiden en over de alleenheerschappij te wilden beschikken, kende deze onderneming haar teloorgang tijdens de 18e eeuw waardoor ze in 1798 failliet werd verklaard. In het begin van de 19e eeuw wilden de Noordelijke Nederlanden opnieuw de handen reiken met hun Zuiden, door in 1805 een verdrag te sluiten dat alle 17 provinciën tot een staatskunde eenheid zouden worden beschouwd, maar deze keer hielden de Zuidlijke proviniën het wel voor bekeken en na een korte burgeroorlog zijn we in 1830 België, Nederland en Luxemburg geworden zoals we het nu kennen.

Zoals vermeld is het niet mogelijk precieze oorzaken tot in detail te onderzoeken - wat Keizer Karel en Napoleon daar allemaal me te maken hadden - omdat het hele leven in elkaar verwezen zit als een spaghetti knoop, maar we kunnen telkens opnieuw de rode draad terugvinden ; de geslachten oorlog tussen Noord en Zuid. Het Noorden denkt het allemaal wel alleen aan te kunnen en schijnbaar lukt dat ook heel succesvol in het prille begin maar zonder de fysieke kracht van het Zuiden is het geen lang leven geschoren. De vrouw zonder man is als een telefoon waarvan de batterij zich steeds verder ledigt en nooit wordt opgeladen met als gevolg dat het eens ophoudt. Wil moeder China haar wereld positie blijven behouden zal het haar communistische regime moeten laten varen en als grote en oudere zus met de rest van de wereld familie moeten leren samen leven, zoniet zal het bedolven worden onder haar eigen gewicht.

Een soortgelijk fenomeen vinden we terug op het Amerikaanse continent met een uitgesproken Noord en Zuid gedeelte. Daar wordt de kracht van het zuiden met geweld terug gedrongen door een steng bewaakte muur tussen de VS en Mexico met als resultaat dat het eens zo rijke noorden nu met een schuldenlast kampt van 20 triljoen dollar.

De werkelijke schade die het virus wereldwijd aanricht bevindt zich op het financiële vlak en is het rechtstreekse gevolg van de distantiëring die het veroorzaakt of met andere woorden de sociale relatie met elkaar en dat is niets meer of minder dan : LIEFDE !!! Liefde is de brandstof die we nodig hebben onze motor te doen draaien, ons aanvaard voelen door onze omgeving om sterk genoeg te zijn op het materiële vlak voor onszelf en onze dierbaren te kunnen zorgen en dit is wat het mannelijke nodig heeft, de liefde van de vrouw en dat is nu precies wat het Corona virus doet; ontneem de liefde en mensen verliezen hun fysieke kracht, het vrouwelijke dat haar liefde ontzegt waardoor het mannelijke door de knieën gaat. Moeder en vrouw die de totale alleenheerschappij opeist, het mannelijke vernietigen om zodoende de macht te kunnen grijpen. Het is niet China die de schuld is van het virus maar elke vrouw en moeder wereldwijd die zich schuldig maakt aan bemoedering en overheersing, de vrouw en moeder van wie haar voeding giftig is.

Er is geen strijd gaande tussen goed en kwaad op onze planeet maar tussen Noord en Zuid. Een strijd tussen het mentale en het fysieke, tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Wat er zich ook voordoet in onze wereld, de oorzaak is altijd terug te vinden in de geslachtenoorlog. Het mentale en het seksuele die in strijd zijn met elkaar. We leven in de wereld van de materie en hebben die mannelijke fysieke kracht daarvoor nodig. Alles mooi praten met je mond en met mentale kracht de wereld om je heen manipuleren lukt in het begin wel eventjes maar het blijft niet duren. Of je nu een mannelijk of vrouwelijk lichaam hebt je hebt het mannelijke echt wel nodig.

Schoenmaker blijf bij je leest en vrouw blijf bij je haard. Had de vrouw haar liefde aan haar man gegeven had ze nooit de haard moeten verlaten. Vrouw ga terug naar je man en kinderen en zorg voor ze met al de liefde, geduld en toewijding die er nog rest in jou en je zal merken dat je man een beer wordt die jou alles zal geven wat je verlangt. Wie de wieg schommelt, schommelt de wereld. De kracht van de mens is het mentale dat het fysieke – lees seksuele - koestert.

In de spiegel van het leven bekennen is dit niets minden dan :

De kracht van de mens is de eenheid van man met vrouw.