65
 
Nederlanders

Over een bus en Cichorei


Even door het raam kijken, naar links, naar rechts, volgens mij is het rustig op de straat. Ik heb wat uit mijn bus nodig.

In de tijd dat we nog onder het juk van de Franse Bourgeoisie leefde hete dat een camionette maar mijn leven is de laatste jaren meer en meer aan het vernederlandsen en sindsdien heet dat dus een bus.

Ik loop de trap af naar beneden, toch maar even voorzichtig de buitendeur openen en nog maar eens extra kijken. Ja, het moet kunnen, niemand te zien op straat.
In versnelde pas stap ik op mijn bus af en open vlug de achterdeur, ........

"O, U komt uit België."

Verrek ! Mens ! Waar kom jij nu zo plotseling vandaan ? Daarnet was je er toch nog niet !

Ben in Nederland aan het werken, Dordrecht, ergens in een klein straatje. 's Morgens, hup met mijn bus naar hier en 's avonds, hup met mijn bus weer terug. Als ik aankom staat de koffie al klaar, met een kaakje erbij en die moet ik dan persé onmiddellijk opdrinken anders wordt die koud en zo is dat een paar keer per dag.

Wat een volkje toch die Nederlanders ! Ze schamen zich er niet voor om botweg een wildvreemde op de straat aan te spreken. Moet je in België proberen, kijken ze je aan van kop tot teen. Vermits ik ook een Belg ben krijg ik dezelfde reflexen maar ik verman mezelf.

Dat heeft ze dan keurig opgemerkt, een bus met een Belgische nummerplaat te midden van een Nederlandse stad.

"Wij kopen altijd onze koffie in België, de koffie die wij willen is in Nederland niet te koop." "Cichorei koffie kent U dat ?"
"Ja, natuurlijk ken ik dat, ik weet zelfs waar de fabriek gestaan heeft vroeger."
"O, en waar was dat dan ?"
"Ik weet niet of die er nu nog is, ik ben al vele jaren weg uit die regio." "Ik herinner mij dat het verschrikkelijk stonk als die in productie waren."
"Wij gaan dan ook gelijk benzine tenken als we in België zijn, dat scheelt 12 cent per liter hoor."

Het vullen van de brandstoftank van je auto heet in België tanken maar in Nederland heet deze handeling tenken.

"Bent U een beetje de buurvrouw haar huis aan het slopen ?"

Neen maar, daar heb je er nog eentje, daar gaan we weer voor een kwartiertje. Voor een introverte einzelgänger als ik is dat verdomd hard werken hoor, dat gesocializen met de buurt.

"Ja, toch dat beetje dat badkamer heet, kijk maar, wat ik gesloopt heb ligt in mijn bus."

"O wat een vieze troep is dat toch?"
"Ja, gelukkig wel, anders was ik hier niet, zo heb ik weeral werk."

Ik stap in mijn bus en neem wat ik nodig heb. Zij kijken en ondertussen praatjes maken.

"Dames, als jullie het niet erg vinden ga ik terug aan het werk want zolang ik niet klaar ben kan die buurvrouw van jullie niet douchen."
"O ja, dat is erg vervelend een badkamer die in renovatie is, hebben wij enkele jaren gelden ook laten doen,........."

Zo, ik heb wat in nodig had. De ene buurvrouw verteld aan de andere buurvrouw haar verhaal over de renovatie van haar badkamer enkele jaren geleden als ik weer het huis binnenstap.

"Kopje koffie met een kaakje Karel ?"
"Ja hoor, lekker."

Hup en wij weer aan de koffie. Hartstikke gesellige mensen hoor, die Nederlanders, maar ik heb nu wel geleerd dat ik minstens 10% extra moet rekenen voor de tijd voor praatjes en koffie met gebak.


Dit verhaaltje is maal gelezen.